Wat er ‘eigen’ is aan onze identiteit als baptistengemeente is dat we van elkaar verwachten dat we allemaal heel bewust gelovig zijn in Jezus Christus (wedergeboren), wat tot uiting komt in ieders persoonlijke, alledaagse relatie met God. Daar maken we ernst mee. Christen-zijn is niet voor de traditie of voor de zondag. Je hoort, wat ons betreft, ook alleen bij de kerk als je er zélf voor hebt gekozen. Jezus volgen is voor ons iets van alledag, een kwestie van alles of niets. We helpen elkaar in die relatie met God, bidden voor elkaar, en weten dat we verantwoordelijk voor elkaar zijn. Bij uitstek komt dat voor ons ook prachtig naar voren in de doop, door hélemaal onder te gaan in het water: die doop symboliseert dat leven-in-overgave aan God. Door de doop weten we ons diep verbonden met God en diep met elkaar. Iets mooiers dan voor altijd leven met God en elkaar is er, wat ons betreft, niet.

Wij zijn een gemeente waarin Gods Woord centraal staat, we nemen de bijbel van kaft tot kaft. We geloven dat een persoonlijke relatie met Jezus Christus noodzakelijk is om te kunnen leven naar Gods wil. Jezus is de enige weg om gered te worden van een eeuwigheid zonder God. Leven met Jezus is een ‘lifestyle’, het gaat de hele week en je hele leven door. We bidden voor en met elkaar. We houden van zingen en doen dat graag in onze samenkomsten. Je zou het gemeenteleven, als plaats van delen en vieren, met het gezinsleven kunnen vergelijken. We willen met elkaar leven in afhankelijkheid van de Heilige Geest, in gehoorzaamheid aan Gods Woord en volgens de richtlijnen van het Grote gebod en de Grote Opdracht.